Jamnik

Jamnik powstał w Niemczech do polowań na borsuki i lisy w norach; jego niemiecka nazwa Dachshund oznacza „pies na borsuki”. Krótkie łapy i wydłużone ciało pozwalały mu wchodzić pod ziemię, a donośny głos informował myśliwego, gdzie jest zwierzyna.

Ma długie, niskie ciało, krótkie łapy i wydłużoną głowę. Występuje w trzech rozmiarach (standardowy, miniaturowy i króliczy), które wzorzec określa obwodem klatki piersiowej, oraz w trzech odmianach sierści: krótkowłosej, szorstkowłosej i długowłosej.

Jamnik jest odważny, czujny i pewny siebie, a przy tym bardzo przywiązany do rodziny. Bywa uparty i niezależny. Chętnie szczeka i dobrze pilnuje domu mimo niewielkich rozmiarów.

Szkolenie wymaga cierpliwości i nagród, bo jamnik lubi decydować sam. Warto wcześnie uczyć przywołania i spokojnego zostawania w domu.

Ze względu na długi grzbiet jamnik jest narażony na dyskopatię. Trzeba ograniczać skakanie z mebli i chodzenie po schodachChodzenie psa po schodach a obciążenie układu ruchu. Poznaj zagadnienia dotyczące szczeniąt, kondycji i opieki nad psami z problemami stawów. oraz utrzymywać szczupłą sylwetkę.

Choroby i schorzenia, na które warto zwrócić uwagę:

• dyskopatia
• otyłość
• choroby oczu (postępująca atrofia siatkówkiGrupa dziedzicznych chorób, w których stopniowo obumierają komórki siatkówki. Często najpierw pogarsza się widzenie po zmroku, a później także w dzień.)
• choroby zębów
• epilepsja

Pielęgnacja zależy od odmiany: krótkowłosego wystarczy przeczesać, szorstkowłosego trzeba trymować, a długowłosego regularnie szczotkować. Jamnik potrzebuje około godziny ruchu dziennie.

Nadwaga szczególnie obciąża kręgosłup jamnika, dlatego porcje trzeba dokładnie odmierzać.